dat durf jij echt niet
echt wel
echt niet
echt wel
echt niet
echt wel
echt niet
echt wel
echt niet
echt wel
…
oh
J. Meirik
About gedicht
dat durf jij echt niet
echt wel
echt niet
echt wel
echt niet
echt wel
echt niet
echt wel
echt niet
echt wel
…
oh
J. Meirik
een storm
wint stilletjes
terrein
aan de zon ligt
het niet
maar de maan
heeft alle schijn
tegen
J. Meirik
je bent bang
om te vallen
bang
dat ze er niet is
om je op te rapen
als je weer eens op je bek bent gegaan
en de rest kijkt naar je
maar ze zien je niet
lachend
omdat ze zelf
altijd
overal
zo
doorheen lopen
en ’s nachts
plakken de schaafwonden
aan je dekbed
maar dat is niet erg
want dat gaat vanzelf over
zegt ze
de mensen die in je hoofd kunnen kijken
zeggen dat dat niet waar is
ondanks
jarenlange
ervaring
J.Meirik
the cat is lying
on the kitchen table
in between
two inner storms
looking outside
where the rain is
pattering on the pavement
the sound calms him
his eyes are closing
everything is fine
J. Meirik
mijn hoofd zit vol met dingen
waar ik iets mee moet
hoe zal ik eens beginnen
ik doe het toch nooit goed
wat je weet dat weet je
dat heb je zo geleerd
van heel veel wel een beetje
en soms gaat dat verkeerd
zo is het best wat veel
een mening te gaan vormen
van zo’n complex geheel
en vaak gaat het dan stormen
van gepieker en gemaal
om alle shit daarboven
voor mij is dat normaal
ik begin haast te geloven
dat hoe meer je kunt onthouden
en daar ook nog iets mee doet
je kop erbij te houden
gaat dan niet altijd goed
het lijkt me weleens fijn
gewoon van niets te weten
domweg gelukkig zijn
omdat je alles bent vergeten
J. Meirik